VUSLATINLA YATIŞSIN…
Bir yaprak ki tebessüme muhtaç
Bir gönül ki varlığa üflenen ilahi nefhaya aç.
Ey rahmetiyle her zerrenin sürur bulduğu
Rahmetinden bir damla âlemin rızkına kefil olduğu
Senin sevgindendir güllerin güzelliği, renklerin ahengi
Göklerin nefes aldığı denizlerin serinliği…
Dudaklar Senin hamdinle ıslanır
Çiçekler Senin övgünle tomurcuklanır
Öyleyse zikrinin lezzetiyle ruhunu al!
Kalbimin o karasına sevdanı çal!
Dağlar bir bir boyun eğer azametine
Kızgın güneşler sığınır azametinin gölgesine
Haşmet ve azametine ram eyle beni
Emirlerine arş, büyüklüğüne hayran eyle kalbimi!
Yaratman için yokluk bir sermaye
“ol” deyince oluvermesi kudret elinde
En güzeliyle her halimizi halk eyle
Eyle ki en Sevgiliye halk ettiğin gibi ahlaklanayım!
Rahmetinin nefhasından ferahlar dimağım
Azametini nitelemekte aciz kalır aklım
Rahmetine dokunarak kanatlanan kuşlar gibi
Vuslatınla yatıştır şu telaşlı kalbimi!
Saliha Kübra YILDIZ
Tefekkür Dergisi