Bayramlar, birlik-beraberlik, kardeşlik ve fedakârlık günleridir. Bu
günlerde bu kavramlar üzerinde daha çok yoğunlaşılır, anlamı idrak edilip,
gereği yapılmaya çalışılır.
Bayramlar neşe, sevinç ve sürur günleridir. En çok bayramlarda insanın içi
nedensiz sevinçlerle dolar. Ve bu neşesini başkaları ile paylaşmanın hazzını
yaşar. Sevinçler, paylaşılarak en çok bayramlarda çoğalır! Eğer yapılması
gerekenler yapılıyorsa, vicdanın en rahat olduğu günler de bayram
günleridir. Dost, akraba, ana- baba ve kardeşlere karşı yapılması gereken
vazife ve sorumluluklar da bayram vesilesiyle daha çok yerine getirilir.
Bayramlar hüzün günleridir biraz da. Daha bir önceki yıl birlikte bayramını
geçirdiğin, canın, ciğerin, senden bir parça olan en yakınlarından birini
kaybetmiş olabilirsin. Anneni, babanı ya da evladını, belki de can dostun
olan bir arkadaşını.
Yerini asla bir başka kimsenin dolduramayacağı sevdiklerin, senden bir
parçayı da alıp öyle gitmişlerdir dar-ül bekaya. Artık sana düşen sürekli
bir hasret ve her hatırladığında, yüreğinin bir köşesini cıız ettirecek bir
sızı kalmıştır.
Böyle de olsa yine de güzeldir bu hüzün! Hüznün bile tatlılaştığı,
yoğunlaştığı ve kendinden bir hal aldığı günlerdir bayramlar. Başka zaman
hüznün bile böylesine sevilebildiğini hissetmemişsindir! İnsanın yitik
cennetini ararken içinde bulunduğu haldir hüzün.
İşte bayramlar biraz da gerçek bayramların yaşanacağı asıl yurdumuzu, "Selam
Yurdunu"(Cenneti) hatırlatır! Bir nebze nefes aldırır, dünyanın bitmeyen
telaşesi içinde. Ayrıldığın sevdiklerine kavuşacağını telkin eder, teskin
olursun! Selam yurdunda onlarla beraber olmak için başlarsın duaya! Dua da
bir başkadır bayramlarda. Hüzünlü, içli yakarışlardır dualar! Ve belki de
kabule en yakın dualar bunlardır.
Bu günlerin ne kadar nadide günler olduğunun bilincinde olup, çocuklarımıza
bayramlı seyranlı bir kültür bırakalım. "Nerede o eski bayramlar!" deyip
hayıflanmak yerine daha güzelini yaşayalım, yaşatalım. Bırakalım
çocuklarımız da bizim hazzettiğimiz gibi bayramları tatsınlar! Onlar da
çocukluk bayramlarını hiç unutamasınlar! "ah! Nerede o eski bayramlar!"
deyip, hep o yaşanılan özel günlere özlem duysunlar!
Bir kurban bayramını daha idrak ederken, toplum olarak birbirimize
kenetlenip, kardeşçe, fedakârca yaşanılası nice bayramlara ulaşalım,
inşallah!
Bir dost elin, bir kardeşin sıcak ilgisine muhtaç olan biçareleri de
unutmayalım. Hatırlanmanın ne kadar güzel bir duygu olduğunu bilerek,
sevgiye, merhamete ve yardıma ihtiyacı olanları hatırlayalım! Tek yürek
olabilmeyi, bayram günlerinde yaşayacağımız kardeşlik ve dostluk hisleriyle
başarabiliriz. Toplum yapımızın en önemli harcı olan birlik ve beraberlik
günleri olan bayramları hakkıyla yaşama dileğiyle. Bayramınız mübarek olsun!
|
Tefekkür Dergisi