Genç Tefekkür Dergisi

           “Ben de oruç tutacağım. Beni de sahura kaldırın.” diyen bir çocuk vardır muhakkak her evde. Büyüklerin yemek yememesi, su içememesi, vazgeçemediği sigarasını bile anne-babanın içememesi garip gelse de  çocuk, “beni de kaldırın sahura “ demeye devam edecektir.

             İlk başlarda tutmaya çalıştığı oruç, yarım gün de olsa oruç oruçtur. Yarım gün yarım gün daha bir tam oruç eder ona göre. İki gün boyunca uğraşır çocukcağız, bir tam gün oruç tutmak için.

            Belli bir süre yemek yememesi, su içmemesini isteyen bir buyruğun farkındalığıyla tutar orucunu. Belki de bizdeki mecburileşen oruçtan daha makbuldür, daha samimi, daha değerli.

            Dayanabilirse iftara kadar, iftar topu onun için zaferdir. Ona göre belki de top onun için patlamıştır. Bütün gün aç kalmıştır, bitkin düşmüştür. Ama yenilmeyip ertesi gün muhtemelen yine tutmak isteyecektir. Yarım gün veya tam gün fark etmez. Yaşına göre değişir orucu tamamlayıp tamamlamayışı. Önemli olan o yılmamıştır, yenilmemiştir.

            Belki de oruç tutmak için daha da büyük olmak isteyecektir. Ya da “ben de büyüğüm artık” diyerek büyüklüğünü belgelemek için oruca devam diyecektir.

             Oruç ve namaz ,evde okunan Kur’an sesleri ile bütünleşerek bu alemden başka gerçek alemlerin oluşunu fark ettirecektir. Ve çocuk Ramazanla büyüyecek, en çok Ramazan’da şekil alacaktır.

             Oruç, namaz, Kur’an üçlüsünü ve aradaki kutsal bağı fark edecek, Yaratıcısını öğrenecek, verilen nimetin değerini fark edecek, her açlık ve susuzluktan sonra nimete şükredecek ve öteki alemi hissedecektir.

            Bize düşen bu durumu çok iyi değerlendirebilmektir.

            Çocuksu gördüğümüz bu istek, bilinçli bir yönlendirmeyle İslam adına bir zemin oluşturacaktır. Ayrıca istek burada çocuktan gelmiştir. “Beni sahura kaldırın” diyerek talebin çocuktan gelmesi çok yönlü değerlendirilebilecek bir duruma dönüştürülebilir. Bu da önemli bir noktadır. Yoksa biz  yaş olarak kendisini küçük gördüğümüz çocuklarımıza bu teklifi yapmıyoruz. 8-9 yaşlarındaki çocuğumuza “hadi git erken uyu, seni sahura kaldıracağım” demiyoruz. O halde;

           Ramazan’da  “Beni de sahura kaldırın” diyen sese kulak verelim. “Sen daha küçüksün” diyerek onu bu kutsal havadan uzak tutmak, birçok şeyden de mahrum etmek anlamına gelir. Ayrıca yarım gün ya da tam gün çocuğumuzun tuttuğu oruçları ödüllendirmeyi de ihmal etmeyelim. Verdiğimiz küçük ödüller çocuğumuz büyüdükçe ona zengin hazinelerin varlığının farkına varmasını sağlayabilir