“Çocuklara öğretilen şeyler taşa kazılan yazılar gibidir.”
Hz. Peygamber
Adı Hans ya da Hasan, Maria ya da Meryem, bütün çocuklar aynı dindendir ve dünyanın tüm çocukları her Müslüman’ın din kardeşidir. İnsanın mutluluğunun öbür adı olan İslam’a teslim olmuş bir insan, dünyanın neresinde bir çocuk görürse, ona dindaşı gözüyle bakmak zorundadır, çünkü çocuklar “İslam fıtratı üzerine doğarlar”.
İşte bu nedenle dünyanın neresinde olursa olsun bir çocuğun ölümü Allah’a teslim olmayan insan için bir kere, bir Müslüman için iki kere kayıptır: Birincisi insanlıkta eş olduğu için, ikincisi dinde kardeş olduğu için. Yine bu nedenle dünyanın tüm çocuklarını sevmek, bir Müslüman için din kardeşliği çevresinde bir görevdir ve onların acı çekmesi karşısında inanan insanın yüreği iki kez yanmalıdır.
Tüm çocuklar masumdur ve çocuklar arasından kâfir ve münafık çıktığı görülmemiştir ve görülmeyecektir. Onların masumiyetlerini zedelemek, safiyetlerini bozmak, fıtratlarına ters inançlar, yaşam tarzları ve düşünceler empoze etmek, çocuk katliamının manevi olanıdır.
Anne-baba olmaya karar verdiğinizde, çocuk yetiştirmeyi, dünyanın en çok sorumluluk isteyen görevi olarak görünüz. İyi biliniz ki çocuk yetiştirmek ne çiçek yetiştirmeye ne ağaç yetiştirmeye benzer. Çok daha güç ve güçlüğü oranında da soylu bir görevdir. Çocuk terbiyesi çocuğa duyduğunuz saygının bir gereğidir, bu da kendinize duyduğunuz saygıdan kaynaklanır. Kendisine saygı duymayanlar, çocuklarına da saygı duymazlar.
Her çocuğun şahsiyeti yedi yaşına kadar oluşur. Oysa işi bilmeyen anne-babalar her şeyin yedi yaşından sonra başladığını sanırlar. Bu yaş, her şeyin başladığı değil, neredeyse kişilik oluşumunun tamamlandığı yaştır. Bu demek değildir ki, çocuğunuzun geri kalan çocukluk yıllarında yapılacak bir şey yoktur ve size, artık oturup halinize ağlamaktan başka bir şey düşmez. Elbette, yedi yaşından sonra da yapılacak çok şey vardır, fakat çocuğun şahsiyet iskeleti ilk yedi yıl içerisinde kurulur, daha sonra yapılanlar bu iskeleti ete büründürülmesi ve süslenmesidir. Chicago Üniversitesi hocalarından Dr. Benjamin Bloom’un yaptığı çeşitli araştırmalar sonucunda ilk yedi yılda çocuğunuzun zekâsının % 70’inin oluştuğu görülmüştür. Burada bilgi ve tecrübe ile zekâ altyapısını birbirine karıştırmamak gerekir. Zekâ, çocuğunuzun aldığı bilgileri muhakeme etme, sentez, analiz ve soyutlama yapabilme ve bunları kullanabilme potansiyelidir.
Her çocuk ilk yedi yıl içerisinde insan şahsiyetinin omurgası olan şu beş özelliği, beş aşamada kazanır. Bunlar.
1) Emniyet ve güven duygusu,
2) Kimlik duygusu,
3) Yeterlilik duygusu,
4) Güç duygusu ve
5) Özdenetim duygusudur.
Birinci duygu olan emniyeti, yaklaşık olarak 0–1.5 yaş arası, ikinci duygu olan “kimliği” 1.5–3 yaş arası, üçüncü duygu olan “yeterlilik” duygusunu 3–4 yaş arasında, dördüncü aşama olan “güç” duygusunu 4–6 yaş arasında, beşinci aşama olan “özdenetim” duygusunu 5–7 yaş arasında kazanır.
|
Tefekkür Dergisi