Peygamber (sav) şöyle buyurmuşlardır: " Her çocuk İslam fıtratı üzerine
doğar. Daha sonra onun annesi- babası onu Yahudi, Hıristiyan ya da ateşe
tapan yapar." Hadis-i şerifte belirtildiği gibi her çocuk, İslam fıtratı
üzerine doğsa da, çocuğun öncelikle inançlı, İslam ahlakı ile ahlaklanmış,
kişilikli, sorumluluğunu bilen güzel örnek olacak anne babaya ihtiyacı
vardır.
Çocuk, Rabbin anne- babaya verdiği en güzel hediyedir. Aynı zamanda da
Allah'ın emanetidir. O emanete ihanet etmemek, anne ve babanın asıl
vazifesidir. Bugün bu emanetlere ne kadar değer veriliyor, bu emanetler ne
kadar korunuyor? Bir değerlendirelim.
Yaşadığımız toplumda çocukların hali içler acısıdır. Açlık ve sefaletten
bahsetmiyorum. Eğitim açlığından, eğitim sefaletinden, eğitim yoksulluğundan
söz ediyorum. Çocuk için en önemli etken aile terbiyesidir. Çocuk görerek
duyarak öğrenen bir varlıktır. Ailesinden aldığı terbiye üzerine şekil
alacaktır. Gözlemleyerek şahit olduğumuz olaylarda erkek çocukları babayı,
kız çocukları ise anneyi örnek almaktadır. Baba, şiddet uygulayan kaba,
sert, ağzı bozuk küfürlü konuşan biri ise, o ailedeki erkek çocuklarına
bakıyoruz; tıpkı babası gibi davranıyor. Çocuk, kardeşlerine arkadaşlarına
ve çevreye karşı şiddet gösteren, ağzı bozuk, küfürlü konuşan bir şahsiyet
olup çıkıyor. Böyle bir çocuğun yetişmesindeki en büyük etken, kötü örnek
olan babadır.
Bilinçli ve şuurlu bir baba, hal hareket ve sözlerine çok dikkat
etmelidir. En ufacık bir öfke anında, küfre düşecek kadar ileri giden bir
ebeveyn, çocuklarına ne kadar örnek olabilir ki? İyi örnekler nesilden
nesile devam eder. İyi yetişen bir çocuk, geleceğin babası, mutlu bir aile
demektir. İyi yetişmeyen bir çocuk, bir gün gelecek baba olacak ve
nihayetinde mutsuz ve sorunlu bir aile oluşturacaktır.
İlgisiz aileler çocuklarının eğitimini, sokaklara ya da televizyona emanet
etmişlerdir. Bugün sokaklar da oynayan çocukların hallerini görüyoruz.
Utanıyor ve üzülüyoruz. Ağza alınmayacak laflar kullanarak arkadaşlarıyla
oyun oynuyorlar. Bir çiçek gibi yetişmesi gereken çocuklar, maalesef ilgisiz
aileler tarafından bir ot gibi yetiştirilmektedir. Böyle yetişen çocukların
ne kendilerine, ne de gelecekte içinde yaşadığı bir topluma faydası
olmayacaktır.
Bir annenin vazifesi sadece, çocuğuna yemek yapmak evini temizlemek
değildir. Bir babanın da vazifesi, para kazanarak çocuğunun maddi anlamda
ihtiyaçlarını karşılamak değildir. Sabahtan akşama kadar iş yerinde çalışan
baba, akşam eve geldiğinde televizyonla, uykuyla veya arkadaşlarıyla
buluşarak zaman geçirerek, babalık vazifesini yerine getirdiğini zanneder.
Enes bin malik rivayet ettiğine göre: Peygamber efendimiz (sav) :
"Çocuklarınıza gereken ikramı yapın, terbiyelerini güzel verin!"
buyurmuştur. Şayet güzel yetiştirilmezlerse kötü insan olurlar. Anne- baba
onun kötülüğünden sorumludur, günahına ortak olurlar. İlk terbiye ocağı
ailedir, ana kucağıdır, ikincisi de eğitim, üçüncüsü de Muhit( çevre)dir.
"Ey iman edenler! Gerek kendinizi, gerek ailenizi öyle bir ateşten
koruyunuz ki; onun yakıtı insanlar ve taşlardır." (Tahrim/ 6).
Çocuklarımızı ve kendimizi ateşten korumanın yolu, Kur'an ve sünnete bağlı
bir hayat yaşamakla olur. Anne babanın terbiye etmediği bir kimseyi zaman
terbiye eder, zamanın terbiye etmediği bir kimseyi de Cehennem ateşi terbiye
eder.
Çocuklarını İslam terbiyesiyle, İslam ahlakıyla yetiştiren anne-
babalara müjdeler olsun!
SERPİL İPEKÇİ
|
Tefekkür Dergisi