| Daha çok gideceğiz! |
Daha çok gidecek miyiz? Aşacağımız kaç dağ, geçeceğimiz kaç deniz var daha? Bizi bekliyorlar değil mi? Karşılayacaklar… Annem de gelmiş midir? Eşimiz, dostumuz kavim kardaşımız… Özlem ve vuslat, hüzün ve sevinç… Daha çok mu var? Ayaklarımı artık hissetmiyorum! "Biraz dinlenseydik" diyorum. Hem hayal de kurarız olmaz mı? Adama güç veriyor biliyor musun? Yol ancak onunla yürünüyor, onsuz yol olmuyor. Menzile dair bir hayal, yürütüyor, güzelleştiriyor, çekilir kılıyor yolu… Hayalim odur ki sevdiklerime kaygısızca sevgimi, düşmanlarıma korkusuzca öfkemi verebileyim... Ve korumak; sevdiğim, kutsadığım şeyleri nefret ettiğim düşmanlarımdan… Hem de yüreğimde sonsuz bir itminan ve cesaret ile hami olayım sevdiklerime, cani olayım düşmanlarıma yani zalimlere! Dahası yeryüzünün bir cennet olmadığını lakin cehennem olmaması gerektiğini de kanıtlamak, haykırmaktır! Bu yüzden inanıyorum: Varacağız! Hatta iman ediyorum, yok olmayacağız! Bu uçsuz bucaksızlıkta, bu zamansızlıkta… Gece biter, gün doğar değil mi? Adımlarımız sıklaşır, adımlarımız tüketir yolu! Ve biz varırız menzilimize, özlediğimize, sevdiğimize… Derin bir hamd ile kucaklarız değil mi annemizi, eşimizi, dostumuzu, kavim kardaşımızı! Cevher KARA |
| Cevher Kara |
| Bu yazı 96 kez okundu. |
Tefekkür Dergisi