Genç Tefekkür Dergisi

Avizeye doğru dalmış düşünüyordum. Hayatımızın tadı neden değişti diye. Çünkü hayatımızı biz kendimiz değiştirdik. Neden diye soracak olursanız, daha önceleri aile ortamında, arkadaş ortamında, iş ortamında veya sosyal ortamımızda devamlı öğrenmek, okumak ve bir şeyler üretebilmek için gayret ediyorduk. Aile içinde düzenli bir şekilde baba, kitabı alır ya fıkıh, ya ilmihal ya da herhangi öğretici bir kitap aile bireylerine okurdu. Arkadaşlar arasında kitap alışverişi olurdu. İş ortamında öğretici seminerler, peygamberlerin hayatından sinemalar, günün sözü, günün kitabı veyahut takvim yaprağından bir şeyler okunurdu. Sonuçta karşılıklı bir eğitim ve öğretim vardı.

Peki ya şu anda aile içi şiddet, geçimsizlik, anlaşmazlık, senin paran, benim evim, senin ailen, senin sorunun almış başını gidiyor. Eğitim diye hiçbir şey yok. Peki ya okulda, arkadaşlar arasında veya iş yerlerinde? “hangi mağaza, ne kadar, ne güzel olmuşsun” gibi sözlerle lüks hayat, güzellik, makyaj, giyim, araba ve gezmek… Bunlardan başka hiçbir şeyden söz edilmiyor.

“Bu sene hangi kitapları okudun?” diye sorsak, belki “bir ya da hiç kitap okuyamadım” diye cevap alırız. Hâlbuki biz daha geçen gün namazda;

Biz okuyarak kendimizi düzeltebiliriz. Biz okuyarak insan olabiliriz. Bir şeyler öğrenerek, yaşayarak gerçekleri görebiliriz.

Uyanalım artık batıyoruz! Uyanalım artık geride kalıyoruz! Gerçekleri görerek, yaşayarak, düzelterek okuyalım Türkiye! Biliyor musunuz? Peygamberimizin ümmetini ilme teşvik hususunda söylediklerini: “Ya âlim, ya öğrenci, ya dinleyici ya da bunları seven ol, bunların beşincisi olma, helak olursun!”. “Şüphesiz ki melekler, yaptığı işten hoşlandıkları öğrenciler için kanatlarını yollara sererler. Muhakkak ki sudaki balık dâhil yerde ve gökte bulunan bütün varlıklar, ölümlerin günahlarının bağışlaması için dua ederler. Âlimin ibadetle meşgul olana üstünlüğü, dolunayın diğer yıldızlara üstülüğü gibidir. Şüphesiz ki âlimler, peygamberlerin varisleridir. Peygamberler miras olarak altın ve gümüş bırakmazlar, onlar ancak ilmi miras bırakmışlardır. İlmi alan, büyük bir nasip elde etmiştir.” “Bir saat oturup ilimle meşgul olman, sabaha kadar geceyi ibadetle geçirmenden daha hayırlıdır.” Demek oluyor ki sadece okumak yetmiyor iyi bir dinleyici de olmamız gerekiyor. Şehrimize gelen yazarların konferansına gidip can kulağıyla dinlemekte lazım…

Kitap okumak, bir şeyler üretebilmek, yazabilmek ya da insanlara faydalı olabilmek için boş vaktimizin olmasını beklemeyelim. Bu bizim en güzel işimiz, en güzel zamanımız olmalı. Dergi, kitap, gazete ilmi herhangi bir şey bizim için ceza değil, mükâfat olmalı.

Biliyor musunuz şuanda Türkiye bu konuda çok gerilerde…

Dergi okuma oranı %4

Kitap okuma oranı %4,5

Radyo dinleme oranı % 25

Televizyon izleme oranı % 94

Televizyon büyük küçük demeden rekor kırma durumunda neredeyse %100 olmuş. Ani işimizi gücümüzü her şeyimizi bırakmış durumundayız. Uykumuzdan bile fedakârlık yapmış durumundayız.

Ne âlimlerimize, ne kitaplarımıza ne de kendimize sahip çıkamıyoruz. Çünkü kitaplar çok düşük fiyatla satılıyor alamıyoruz. Yazarlarımız neredeyse boşuna yazıyoruz diyecekler.

Âlimler bizlere bir şeyler öğretmek için geliyor, salonlar boş 5- kişi hariç. Biz ise 60 bilemedik, 70 senelik ömrümüzü bir hiç uğruna tüketiyor kendimizi ve bizden sonrakilere güzel, kültürlü, eğitimli, bir nesil bırakamıyoruz. Çocuklarımız bizlere de cahil bir atamız vardı dememeleri okuyalım, kendimiz için, çocuklarımız için, torunlarımız için, torunlarımız için, daha iyi bir nesil için, eğitimli bir Türkiye için OKUYALIM çünkü; 7 milyon Azerbaycan, kitap ortalama tiraj 100.000 basılıyor peki ya Türkiye’ de 2000–3000 civarında basılıyor.

Japonya da yılda 4 milyon 200 kitap basılıyor. Türkiye de 2–3 bin