| Gelgit-meyeceğiz! |
İkindi suları bir cami avlusu… Ve daldığımız sohbet. Sanki yetmezmiş gibi bu rahmet, Bir de saçlarımızı ıslatan rahmet! hamdet! Ama Arıtamamak kendini buralarda bile; Dünyanın kirinden, günahından… Bakamamak öteye, bir cami duvarından. Gözler yerde, günah akıyor omuzlardan. Paçalar kirli, yer-yüzüne bırakılan isyanlardan. Hep bir gelgit… Çağın hastalığı bu! Bir yanımız ak, bir yanımız kara, Ve yüreğimizde şeytanın açtığı bir yara, Ağla! Kardeşim ağla! Düşmüşüz dara! Bu hayâsız, bu münafık çağa… "elbet bir gün!" deyip de avunmak… Yetmiyor anlıyorum! Ama "elbet bir gün, elbet bir gün…" Temizleyeceğiz, Yüreklerimizi ve şehirlerimizi, Şeytandan ve cümle dostlarından… İman ediyorum Cevher KARA |
| Şiir Köşesi |
| Bu yazı 63 kez okundu. |
Tefekkür Dergisi