| GÜLME KOMŞUNA GELİR BAŞINA |
| Bir Pazar günüydü. Balkonda oturmuş düşünüyordum. İnsanlar ne kadar mutlu görünüyorlar. Acaba gerçekten mutlular mı? Yoksa mutlu görünmek mi istiyorlar?
Hz. Ömer’in dediği gibi; “ Ya olduğun gibi görün Ya da göründüğün gibi ol.” Birde bire irkildim. “Bu da ne böyle?” diye düşünürken, küçük kızımın şarkı söylediğini duydum. Hem de bağıra, bağıra. Neredeyse bütün mahalle duyuyordu. Ben de çok sevindim. En azından gerçekten mutlu olan biri varsa, o da benim küçük kızımdı. Kendi kendine bütün duyduğu, bildiği kelimeleri şarkı gibi söylüyordu. Ben de: -Kızım Nurgül! Ne söylüyorsun? dedim. Kızım gülerek -Anne, ben şarkı söylüyorum, dedi ve devam etti. -Demir alıyom, pakır alıyom, eski alıyom, çukulata yiyem, anne ben seni çok seviyemmm… Her halde eskiciden etkilenmiş diyerek ben de güldüm. Bu arada kızım: -Benim annem köpekkk… -Benim babam köpekkk… Annem beni seviyorrrr… diye devam ediyordu. Çok şaşırdım ve üzüldüm. Nereden duymuş? dedim kendi kendime. Birazcık düşününce komşunun çocuğundan duyduğunu hatırladım. Ben çocuğuma yanlış olduğunu anlatmamıştım. Kızım da annem kızmadığına göre yanlış değil diye düşünmüş olmalıydı. Ben komşunun oğlu, annesine söylediği zaman gülmüştüm. Şimdi ise kızım bana söylüyordu ve benim hiç hoşuma gitmemişti! Gülme komşuna gelir başına demişler. Kızımı aldım karşıma ve söylediğinin yanlış olduğunu anlattım. Daha sonra içeriye girdim. -Ahmet biliyor musun? Kızımız şarkı söylüyor, dinle dedim. Beyim durdu ve dinledi. -Hatice, ben hiçbir şey anlamadım, Daha bebek gibi konuşuyor. Ne söylüyor? -Diyor ki; demir alıyom, pakır alıyom, çikolata yiyem, annem de köpekkk… Beyim birden bire, bir kahkaha attı ki, görmeliydiniz! Ben de bıraktım, gülsün dedim. Nasıl olsa birazdan yüzü asılacaktı. Beyim doyunca güldükten sonra; -Yahu hanım, bu kız var ya, ne kadar komik, nasıl da güldürdü beni! dedi. -Daha dur devamı var, bu sefer gülecek misin bilemiyorum. -Söyle hanım, söyle ne dedi? Biraz daha gülelim. Ben biraz tereddüt ettim. Ağlayacak halimize ve kızım “annem köpek” dediği için komik bulup alay edercesine gülmesine gücenmiştim. Kendisine söylediğinde kesinlikle çok kızacaktı. Neyse dedim. “Bu sefer gülme sırası bende” ve devam ettim; -Annem köpek, babam köpekkk… Diyor dedim ve gülmeye başladım. Beyimin rengi değişti. Bana bağırmaya başladı: -Sen, nasıl böyle demiş diye gülersin? Ben ise yüzüne bakarak: -Mademki, gülmemeliyim sen niçin güldün? Kendine istemediğin hareketi, sen, neden bana yapıyorsun? dedim ve balkona giderek kapıda durdum. Ona bakarak: “ağlayacak halimize sen gülüyorsun” dedim ve çıktım. Bir yandan, kızımın böyle bir şeyi söylediği için kendimi suçladım. Bir yandan da, beyimin kendine söylendiği zaman kızmasına, ama bana söylendiği zaman ise gülmesine üzüldüm. Geriye kalan bütün yorumlar sizin. Ama şunu unutmayalım ki; AHLAKIN TEMEL TAŞI KENDİNE İSTEMEDİĞİN HAREKETİ, SENDE BAŞKASINA YAPMA. Mesude KIYAK |
| Okuyucu Köşesi |
| Bu yazı 154 kez okundu. |
| Yorumlar |
| ESRA Yazdı: ÇOK GÜZELDİ AĞZINIZA SAĞLIK |
Tefekkür Dergisi