| HASRETİN OLAYIM |
Ey sevgili! Ey muhabbet diyarında salına salına seyr-i suluk eden sevgili! Ey gözleri umman gibi bedenimi deryalarda gezdiren sevgili! Ey derdi tasası beni mahzun eden Sevgili! Ey bir kelamına canımı kurban edeceğim Sevgili! Yok mu? Bu varlığı seninle tadan, Sen yokken yoklukta olan kem tere bir naz’ız. Yok mu? Bu biçareye bir lütfün. Yok mu? Geceleri seninle hicrana bürünene bir borcum. Elbette vermen gerekene tüm varlığını verdin. Lakin benim istediğim şekil değil, biçim değil istediğim mana. Bir idrak savrulurken ben mana âleminde, İsterim ki Sen benim şeklime varlık olasın. Ben kelime olamam ama Sen mana olasın. Ben göz olup göremem belki ama Sen mercek olup doldurasın görüntüyü. Ben kap olsam, Sen içinde su olasın. Ben bulut olsam, sen yağmur olasın. Ey zerresinin tek birine bütün varlığımı feda edeceğim Sevgili! Ey saçının tek teline ömrümü heba edeceğim Sevgili! Ey sırrının tek hecesine mana olduğum sevgili! Ne olur kıl artık bu hakirin niyazını, Teveccühse teveccüh ver, muhabbetse muhabbet. Lakin Sen de biliyorsun ne için çabaladığımı. Ey vefa âleminin kutlu elçisi, Başına vefa tacını giydiğinde ben o taç olayım. Oturduğun taht, Buyruğun, emrin olayım. Elçilerinle gönderdiğin ferman olayım. Şanını yücelten mührün olayım. Merhametli gönlünde zincirli tutsak olayım. Azat etmediğin tek varlık olayım. Okuyup söylediğin kelam, Yaşam gayen olan Hay yolunda kurban olayım. Zikrini ettiğin sevdan olayım. Hazinelerini açtığın anahtar olayım. Yediğin yemeğin artığı olayım. Her şeyin olup Senden geri kalan olayım. Alay-ı illi yine çıkartan vesilen olayım. Ama ne olur vuslat gönlünde vefan olayım. Ey hiçbir kelam söylemeden her ahvalimi anlatan Sevgili! Yüzünü çevirdiğinde gözbebeklerine takılan hasretin olayım. Sevgililer diyarının tek mirasçısı. Muhabbetin kana, kana aktığı pınarım. Kalıplaşmış sevdaların özü, toprağım. Nurlu âlemin, bembeyaz sancağım. Yumuşak kök ve damarlarını, sert taş kalbimden çıkarttığım. Gönlüm senle gül-i gülistandır. Ey şefkatli varlıkların en şefkatlisi, Müptela olduğum davana idam olduğum. Hasreti Ravza’na gül gibi solduğum. Kazançsız ömrümde hazine diye seni bulduğum. Sermayemi bitirip kazancım diye Mevla’ya sunduğum. Görüş günü vuslatına hasret olduğum. Bu kem ter halimle, Şefaatine muhtaç olduğum. Avuçlarımdaki niyazla sana geliyorum. Ey Sevgili! Bİ ÇARE |
| Şiir Köşesi |
| Bu yazı 44 kez okundu. |
| Yorumlar |
| asker Yazdı: çok güzel bir şiir olmuş yazanın gölüne sağlık gerçi yazana değil yazdırana bakmak lazım selametle |
Tefekkür Dergisi