Genç Tefekkür Dergisi

Hamd, kendisinden başka ilah olmayan, Hayy ve Kayyum Allah’ımızadır. Salât ve Selam ümmetine çok düşkün, cennet müjdecisi olan Hz. Muhammed Mustafa (S.A.V) efendimize, tüm peygamberlerimize, ailelerine, arkadaşlarına ve tüm inananlara olsun. (Âmin)

            “Allah, O’dur ki kendisinden başka ilah yoktur. Hayy ve Kayyum’dur. O’nu dalgınlık ve uyku tutmaz. Göklerde ve yerde ne varsa hepsi de O’nun dur. O’nun ilmi olmadan katında şefaat edecek olan kimdir? Önlerinde ve arkalarında ne varsa bilir. Dilediği kadarından başka O’nun ilminden hiçbir şey kavrayamazlar. Kürsisi yerleri ve gökleri kaplamıştır. Onları koruyup gözetmek O’na ağırlık vermez. O öyle ulu, öyle azametlidir.”     (Bakara 255)

            O tektir. Kendisinden başka tapılacak, saygı ve tazim sunulacak, ibadet edilecek, emirleri dinlenilecek bir mabut yoktur. Sanırım burada “neden” sorusunu soranlar tatminkâr bir cevaba ulaşılacaktır: her zaman var olan, diri olan, ezeli ve ebedi bir hayat sahibi “HAYY” olan, varlığı kendinden, kendi kendine yeterli, yarattıklarına hâkim ve onları koruyup gözeten “KAYYUM”’dur. Hâşâ uyuşukluk, miskinlik, dalgınlık ya da uyku da tutmaz O’nu. O hep diridir. Göklerin, yerin ve içindekilerinin, hücre çekirdeğinin içindeki DNA – RNA’lardan tutun da, Samanyolu Galaksinin de içinde küçücük kaldığı kâinat O’nundur. O’nun izni ve ilmi olmadan kimse, kimseye şefaatçi de olamaz. Gizlimizi-saklımızı önceden asıl yurdumuza ne gönderdiğimizi ya da gönderemediğimizi de O bilir. O’nun bilinmesine izin verdiğinden başkası asla bilinemez. Ancak O’nun izin verdiği kadarı bilinebilir. O’nun tahtı, azameti, kudreti, her şeyi kapsayan ilmi, egemenliği, otoritesi “KÜRSİSİ” yerleri ve gökleri kuşatmıştır.

            Ve bütün sayılan bu nedenlerden sonra “onları korumak” O’na ağırlık vermez. O’na zor gelmez. Çünkü O öyle ulu, öyle azametlidir.

            Resulullah’ın tavsiyesiyle her farz namazlardan sonra okumayı alışkanlık haline getirdiğimiz Ayetül Kürsiler biz insanoğullarının Allah’u Tealayı anlayıp tanıyabileceği kadar bizlere anlatır. Her (anlamı Tefekkür edilerek ) okuma Allah’ın büyüklüğü karşısında insanın acziyetini anlatır. İmanlı her kula böyle büyük ve tek ilaha iman etmenin mutluluğu, rahatlığı, sevinci, süruru vardır.!.. Aynı zaman da sorumluluğu da vardır.

            Çok şükür toplumumuzda “Ayetül Kürsi” bol bol okunmakta. Evden çıkarken, girerken,  arabaya binerken, yolculuğa çıkarken vs…  Ayetül Kürsi okunarak Allah’ın korumasına girilmesi umulur. Ama inşallah koruyanın Allah olduğu gerçeği karıştırılmaz. Zaman zaman bunun karıştırıldığına da şahit olmuyor değiliz. Hatta çoğunlukla böyle şeylerle karşılaşıyoruz. antik yunanda nasıl ki bereket tanrısı, güzellik tanrısı, güneş tanrısı, ve … var idiyse, şimdilerde de bunun değişik versiyonlarıyla karşılaşıyoruz . dua da aslolan etkenin Allah’a yakınlaşma olduğunu geçen sayımızda işlemiştik. Hatırlayacak olursak ayette şöyle buyuruluyordu; “ Biz hangi ülkeye peygamber gönderdiysek (mutlaka, ilkin oranın halkını gafletten uyarsın) Allah’a yönelip yalvarsınlar diye yoksulluğa hastalık ve musibetlere düçar ederiz.” Araf  94. öyleyse, medeti okuduğumuz duadan, ayetten, sureden değil, bizim de, okuduğumuz duaların, ayetlerin, surelerin de sahibi olan “Allah” tan ummalıyız. Tersi bir durum Allah’ın ayetiyle Allah’a şirk koşmak olur, Allah muhafaza. Zaten Ayetül Kürsi yönelinmesi gereken gerçek güç ve otoriteye işaret eder. Allahın sonsuz güç ve kuvveti, ilmi, egemenliği gözler önüne serilir. İnsanlar hem akla hem de aşka davet edilir.

Ayetül Kürsi, hem iman etmeyenler için imana davettir. Hem de inatçı imansızlar için büyük bir tehdittir

            Kitabı mukaddes şöyle der: “ve yedinci gün Allah yaptığı işi bitirdi. Ve yaptığı işlerin hepsini bırakarak yedinci günde dinlendi.” ( Tekvin 2. 2 )

“Rabb sanki uykudan uyanır gibi ve güçlü bir adamın şarap nedeniyle nara atması gibi uyandı” ( Psalms 75: 65. ) 1

Aslı tahrif olmuş Kitab-ı Mukaddes deki bu yakıştırmalara büyük bir reddiyedir,  cevaptır Ayetül Kürsi. Onların yalan- yanlış (Allah ) düşüncelerine karşılık, Allah’ı olduğu gibi anlatır Ayetul Kürsi. Allah onların yakıştırmalarından tamamen uzak, münezzehtir. Allahın büyüklüğü karşısında onlardan iman istenir. O’nun Hayy ve Kayyum olduğu sürekli diri olduğu, yerlerin ve göklerin mülkünün O’nun olduğu gerçeği bildirilerek, asıl ilahın özellikleri hatırlatılarak, böylece yanlış Allah telakkilerinden kurtulabilmeleri için gerekli ortam hazırlanmış olur. Tabi imanı isteyene Rabbimiz hidayet eder, istemeyene de nasip etmez. Hidayet zorla değil ki. İman etmek istemeyenlere yerlerin ve göklerin asıl sahibinin kim olduğu hatırlatılır. Bu bir anlam da gidilebilinecek başka bir yer yok gerçeğini hatırlamaya yardımcı olur. “Gidebileceğim başka bir yer yok” diyebilenler eşrefil mahlûkat olmaya aday kimselerdir.

Aklıselim hiçbir kimse dinlenmeye çekilen, dalgın, bezgin birinin ardına düşmez. Hele de bu herhangi bir düşünce- idol değil de tanrı inancıysa böyle bir tanrı anlayışının peşine düşenleri anlamak asla mümkün olamayacaktır.

Ayetül Kürsi, inatçı imansızlar için  büyük bir tehdittir, demiştik, amma ve lakin iman edenler için iman üzerine iman oluyor. Tevhid binasını kuvvetli ve sarsılmaz bir şekilde kuruyor ve koruyor. İnsanın ne yana baksa Allah’ı yanı başında değil, kendine, kendinden bile yakın bulmasına sebep oluyor. İnsanın mükemmel olan’a iman etmesi kendinin de yaratılmışlar içerisinde seçkin kılınmasına vesile oluyor.

             Değerli Genç Tefekkür Dostları, insan en çok güvende olmayı ister. İş yönünden ev yönünden, eş- çocuk, aile bulunduğu ortamlar yönünden vs ama bütün bunların korunmasını, bi başına yapamaz. O’na yardım edebilecek olan da Tek bir ilah ki Hayy, Kayyum uyuklama dalgınlık, uyku tutmayan her şeyin sahibi, kullarına yarattıklarına son derece merhametli, bizim bildiğimiz ve bilmediğimiz ilimlerin hepsini bilen, egemenliği ve otoritesi tüm evreni kuşatan tek bir  “İLAH” “ALLAH”’dan başkası olamaz.

 Korumaya gücü yeten sadece Allahtır.

                       SADAKALLAHÜLAZİM