| İSLAMI YAŞAMAYAN GENÇLİĞE! |
| İnsanı yoktan var edene, yaşatana olan imana kıyılır mı?
Ya da büyütüp, öğreten mürebbiyelerine kıyılır mı? Veya baktıkca kendinden geçiren, bütün varlığınla yaşadığın sevgiye kıyılır mı? İşte; İman incindi, validenin başı öne eğildi ve sevgi ağlatıldı. Güven öldü. Model öldü. Edebiyyen kaybedildi bir şeyler, ebediyyete taşınmak istenen... Şu an kalp ile akıl savaşta. Beden harap olmuş şekilde. Çünkü en güçlü komutan olan kalp karşı tarafta!.. Kaybedildi hayaller. Bir daha bir benzerinin olmasına imkan tanınmadı. Kalbin küçük bir et parçası olduğu söylenir. Peki neden bu kadar ağır şimdi vücuda? Kan ağladığı için mi? Dünya’da ki en güzelle, en çirkin birlik olmuşlarsa ne yapılır dersiniz? Güzel mi uyarılır, vazgeçilir yoksa çirkin olan şey mi ortadan kaldırılır? Ya ikisini de yapmak imkansızsa?!. Belkide duymayı, görmeyi yaşamayı “onunla ağlayıp onunla gülmeyi” hissettiğiniz İslam’ı kaybedip, ansızın tepetaklak olup bir çırpıda kaybettiniz mi?... Kendinizi?!. |
| Okuyalım Öğrenelim |
| Bu yazı 203 kez okundu. |
Tefekkür Dergisi