| Okuyucuya |
| Annelik, dünyanın en zor mesleği.Hele de manevi eksikliğin ve ahlaksızlığın doruk noktasını yaşadığımız bu zor ortamın yorgun anneleri olarak, telaşımız eskilere göre daha fazla. "Bu çocuklar neden böyle.Biz çocukken böyle değildik, otur denince otururduk" sözleri işin aslında ciddiyetini gösteriyor.Eski anaların zorlukları belki daha farklıydı. İhtiyaçları karşılama yönünden olsun, yokluk içinde yetiştirme olsun, anneler elbette zorlukla yetiştirdiler bizleri.Ama hiçbir zorluk şimdilerdeki gibi ahlaki kötülüklerin topluma yerleşmesi sonucunda doğurduğu zorluklar gibi değildir elbet.Bu da biz annelerin işini oldukça zorlaştırıyor. "Her zorlukla beraber bir kolaylık vardır" ayetini daha iyi anlayabiliyoruz değil mi?Eskilerin sahip olmadığı kolaylıklara fazlaca sahibiz.Ama bir o kadar da manevi değerlerimizi toplum olarak kaybettik, kaybetmeye de devam ediyoruz.Bu da biz anne ve babaları zor durumda bırakıyor.Unutmayalım ki arkamızda bırakacağımız çocuklarımız, bizim gibi birer anne, birer baba olacaklar.Bizden aldıkları terbiyeyi onlar da çocuklarına aktaracaklar.Bu da bizim sorumluluğumuzu ve telaşımızı daha da artırıyor.Bu duygularla Rabbimize el açıp her zaman için ondan yardım dileyelim: "Rabbimiz, sen, yavrularımıza seni anlatırken bıraktığımız eksiklikleri tamamla.Sen açıklarımızı ört.Onlara Kur'an'la terbiyelenmeyi nasip eyle, Salih kullarından eyle, onları bağışla, cehennem azabından koru." Hatırlanmak, evlat tarafından unutulmamak biz annelere en büyük mutluluktur diyoruz.Sadece anneler gününde değil, her zaman evlatlarımızın bizleri hatırlamaları ümidiyle.. |
| Okuyucuya.. |
| Bu yazı 94 kez okundu. |
Tefekkür Dergisi