Oruç, sevgidir, beraberliktir.
Oruç bir kuştur; selamını alır hiç tanımadığın, dünyanın en ücra köşesindeki
kardeşine götürür.
Oruç özgürlüktür; nefsin köleliğinden kurtarıp hürriyetine
kavuşturur!
Oruç kulaktır; annesini babasını gecenin bir yarısında kaybetmiş,
yıkılmış
iki yığın taşın kenarında titreyen, minik ellerini açlık kokan nefesiyle
ısıtmaya çalışan küçük Filistinli çocuğun haykırışlarını duyurur!
Oruç gözdür; Çeçenistan'da güneşin en hararetli zamanında susuz,
kışın da
dondurucu soğuğunda aç olarak dağlarda İslam için mücadele eden yiğitleri
gösterir, anlatır, hatırlatır.
Oruç adalettir; lider, köle, sıradan insan demeden her zorluğa karşı
Allah
rızası için hakkı getirip, batılı zayi etmek için çalışabilmektir.
Müşriklerin binlerce kişilik ordusuna karşı, Selman-ı Farisi'nin
tavsiyesi
üzerine Medine'nin kavurucu sıcağında hendek kazarken açlıktan bitap
olmaktır! Peygamber ise onların iki katı bitaptır! Çünkü sahabe bir taş,
peygamber iki taş bağlamıştır midesine!
Her şeye rağmen Allah'ın yolundan dönmemektir oruç! Nefis terbiyesinin
farkında olanlar oruçlarını eda etmişlerdir.
Ne mutlu böyle oruçlu olanlara!
Sümeyye YEŞİL
|
Tefekkür Dergisi