alnımda bir hüzün nişanesidir
sızar gönül kafesimden usulca
babamın hissi, manevi sevgisidir
ve hasreti bırakır, beni yoksulca
ızdıraplar ülkesi, bir kalp bendeki
bakıp da umursamaz, yüzlerle dolmuş
yalancı gülüşler, mat çehremdeki
her acıyı tatmış, türlü belayı bulmuş
bir his, bir duygu, bir sızı, sanki kıpırdama var
bir gürültü var, kalk diyor, ama nereye kadar
öyle bir daraltıyor ki, bit ininden daha dar
efsunlu ve mumvari, bir meramdır ki yakar
yalnız olmasam da, yalnızlık bir marka
yapışmış kenevari, gözlerimde kalite
dalıp gidersem aman, sanmayın caka
ta şuramdan sızlatan, ona sıladır işte
bembeyaz perdeler, süzülürken ayazda
aklıma gelir babamın, ayak sesleri
bembeyaz sarığıyla, dururdu ya karşıma
öpmeyi özledim işte, o gül kokan elleri
es, ey yar diyarından gelen, coşkulu rüzgâr
süzülsün varlığım, evlat kokan rüzgârına
olduysa da bu dünya, ben gibi sultana dar
İrem dahi olmaz diyar, asla kıyas vatana
|
Tefekkür Dergisi