Bir yaz tatilini daha bitirdik. Bu tatille beraber yüzlerce kazalar oldu.
Bilanço; şu kadar ölü, şu kadar sakat, şu kadar yaralı...
Her gün haber ajanslarında bu ifadelere rastlıyorduk.
Tatil yolculuğuna çıkan her insan, ölümü bir kere bile olsa aklından
geçiriyor.
Hatta herkesin şöyle bir ifade kullanabileceğini duyar gibi oluyorum:
"İnşallah yolculuğumuzda bir kaza olmaz."
Anlaşılan o ki, tatilin akışının değişebileceğini herkes düşünüyor. Herkes,
bu yolculuk ile niyetlenen yerden daha farklı bir yere, bir yurda
gidilebileceğini düşünebiliyor.
O halde neden yolculuğumuzun değişebileceğine inandığımız halde,
hazırlığımızı bu şekilde yapmıyoruz?
Yola çıkarken, valizimizi topladığımız zaman her şeye dikkat ediyoruz.
Gündüz giyeceğimiz, gece giyeceğimiz kıyafeti ayarlarız. Eğer piknik
yapılacaksa veya herhangi bir düğün planı varsa ona göre de hazırlarız.
Ayakkabılarımız, çantamız, gözlüğümüz, takılarımız, hatta şapkamız bile
kıyafetimize uyumludur. Yolda yemek yiyebilmek için gerekli hazırlığımızı
yaparız. Yolda trafik polisleri bizleri kontrol ettiğinde "eksik bir şey
olmasın" diye kimliğimizi, ehliyetimizi, arabanın evraklarını vs. unutmayız.
İnsanlarla iletişimimizi kuralım diye özellikle cep telefonumuzu kontrol
ederiz. Yolda canımız sıkılmasın diye çerez-merez alırız. Güzel ve kısa
yollardan geçelim diye yol haritamızı yanımıza alır, geçeceğimiz yolları
planlarız. Eğer özel arabamız yoksa en iyi firmayı seçerek, biletlerimizi
alırız.
Yani tüm, hazırlıklar yapılır. Her türlü hazırlık son derce dikkatle
yapılır. Sonradan pişmanlık duyulmasın, gideceğimiz yerde rahat edelim,
"keşkeler" olmasın diye.
Ama bir hazırlık, çoğunlukla gözden, gönülden kaçırılır. Ya yolculuğun akışı
değişirse, orada pişman olmayalım ya da orada rahat edelim diye bir hazırlık
yapıyor muyuz?
Orada giyeceklerimiz rahat olsun, yiyeceklerimiz bol olsun, dostlarımız hoş
olsun, gideceğimiz yurt güzel olsun diye bir ön hazırlık yapıyor muyuz?
Maalesef, tüm insanoğulları için çok önemli bu noktaya dikkat edilmiyor.
Kazalara şahit olduğumuz halde, bu kazaları kendimiz için düşünmüyoruz.
Dikkat ederseniz kazada ölen insanlar şimdi aramızda değil.
Acaba o ölen insanlar şimdi ne durumdalar diye hiç düşündünüz mü?
Şu anda siz, günlerinizin hiç farkına bile varmadan geçirebiliyorsunuz. Ama
onlar için saatler, hatta dakikalar bile ne kadar zor geçiyordur. Artık geri
dönüşte yok. Gidenler için artık bir fırsat daha yok. Ne hazırlık
yapmışlarsa, hazırlıkları odur.
Ama hâlâ fırsatları olan bizler, hazırlıklarımızı yapabiliriz. Geçici ve
aldatıcı olan hazırlıklarımızı değil, kalıcı ve gerçekçi olan hazırlıkları
yaparak. Pişman olmayacağımız, bilakis hoşnut olacağımız, arzuladığımız
yurda doğru bile tatile çıkabiliriz.
Dilerim böyle bir tatil hepimize nasip olur. Böyle bir tatil için, yolumuzun
akışı değişse de önemli olmaz herhalde, değil mi?
Vesselam...
|
Tefekkür Dergisi